Ken jij de fotografen achter de gebouwen van Minerve al?

De Minerve-site kent een rijke geschiedenis. De naam van het woonproject, Minerve, verwijst naar de fietsen- en autofabriek Minerva die er voor de Tweede Wereldoorlog stond. In de tweede helft van de 20e eeuw vestigde Agfa Gevaert zich op de site, dat bekend werd als producent van fotorolletjes en andere producten voor professionele en amateurfotografen. Om dit stukje geschiedenis van de Minerve-site te eren, zijn alle gebouwen vernoemd naar fotografen. Maak kennis met deze inspirerende kunstenaars!

 

Anton Corbijn (°1955) is een Nederlandse fotograaf, grafisch ontwerper en filmregisseur. Hij is vooral bekend door zijn foto’s van rockzangers en andere artiesten. Corbijn begon zijn carrière in 1975 met een reeks foto’s van een optreden van Herman Brood, waarna hij steeds meer succes kreeg als muziekfotograaf, met zijn sprekende zwart-witbeelden. Later legde Corbijn zich ook toe op het maken van videoclips, en van daaruit rolde hij de filmindustrie in.

 

Ata Kandó (1913-2017) werd in Boedapest geboren als Etelka Görög. Als kind kon ze haar eigen voornaam moeilijk uitspreken, dus noemde ze zichzelf Ata. De achternaam Kandó kwam van haar eerste echtgenoot Gyula Kandó, met wie ze drie kinderen kreeg. Na haar studies werkte Ata in Boedapest, waar ze vooral kinderen fotografeerde. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was ze actief in het verzet, onder meer met het vervalsen van documenten. Toen haar man na de oorlog terug naar Hongarije vertrok, bleef Ata met haar drie kinderen in Parijs. In 1954 verhuisde ze naar Nederland. Haar bekendste fotografisch werk omvat portretten van Hongaarse vluchtelingen, haar eigen kinderen en de inheemse bevolking van het Amazonegebied.

 

Imogen Cunningham (1883-1976) wordt beschouwd als een van de belangrijkste vrouwelijke fotografen van de 20e eeuw. Cunningham begon met haar fotografisch werk tijdens haar studie aan de Universiteit van Washington in 1901. Na een bijkomende studie in Europa opende ze een studio in Seattle en verwierf ze snel bekendheid met haar portretten en picturalistische foto’s. In 1932 richtte Cunningham de fotoclub Groep f/64 op, die het belang van detail en nauwkeurigheid in de fotografie en het gebruik van scherptediepte propageerde. Ze vergaarde bekendheid met haar botanische fotografie, naakten en industriële landschappen. Cunningham bleef tot op hoge leeftijd fotograferen.

 

Hiroshi Sugimoto (°1948) is een Japanse fotograaf die zich na zijn studies in Tokio en Los Angeles in New York vestigde. In zijn werken combineert hij westerse kunst en oosterse mystiek en hij geeft de voorkeur aan traditionele fotografische procedés boven digitale technieken. Zijn bijna mystieke beelden trachten tijd en ruimte te vatten met een rijkdom aan details en een unieke lichtintensiteit. Hij is vooral gekend voor zijn zeelandschappen, die hij begon te fotograferen in de jaren ‘80, en waarvan één werk gebruikt werd als cover van het U2-album ‘No Line on the Horizon’.

 

Vivian Maier (1926-2009) was een Amerikaanse nanny die pas na haar dood werd ontdekt als straatfotografe. Tijdens haar leven maakte ze meer dan 150.000 foto’s, voornamelijk van de mensen en architectuur in New York, Chicago en Los Angeles. Haar werk toonde ze aan niemand, en veel van haar fotorolletjes bleven onontwikkeld. Kort voor haar dood in 2009 kocht historicus John Maloof enkele dozen met bezittingen van Maier op een veiling. Hij ontwikkelde de foto’s, onderzocht de beelden en publiceerde enkele foto’s op het internet, waar ze al snel viraal gingen. Uniek is dat Vivian Maier vaak zelf op haar foto’s staat, veelal met een reflectie in een raam, spiegel of glas. Haar werk wordt nu alom gewaardeerd.

VOLGEND ARTIKEL

Een greep uit het aanbod